Als een kind moet werken om te kunnen eten

Op deze Internationale Dag van het Gezin staat Medair stil bij de kracht en veerkracht van gezinnen in Afghanistan en wereldwijd.

In Afghanistan bepaalt armoede het dagelijks leven van veel gezinnen — zo ook dat van Marjan. Zonder stabiel inkomen ziet ze zich genoodzaakt haar 11-jarige zoon, Ismail, te laten werken, terwijl zijn vader het kleine stukje land bewerkt dat ze hebben.

Ismail verdient een klein bedrag, nauwelijks genoeg om eten op tafel te krijgen.

"We zijn met z'n zevenen," vertelt Marjan. "Mijn gezin heeft zware tijden gekend door werkloosheid, gebrek aan voedsel en ziekte. Met zeven monden om te voeden heb ik geen echt inkomen, behalve ons kleine stuk land. Maar door de droogte van de afgelopen jaren levert dat bijna niets meer op — ongeveer 100 kilo tarwe per jaar."

‍

‍

Wat Marjan meemaakt, staat niet op zichzelf. Veel gezinnen in Afghanistan hebben het zwaar. Begin 2026 meldde de Wereldbank dat de economie kwetsbaar blijft. Inkomens dalen, terwijl prijzen juist stijgen.  

Door de terugkeer van grote aantallen gezinnen uit buurlanden en de langdurige sluiting van de grens met Pakistan zijn de prijzen verder opgelopen. Alleen al in januari 2026 stegen de voedselprijzen met 3,6 procent — een klap voor gezinnen die toch al moeite hebben om rond te komen.

De familie van Shazia is één van de vele gezinnen die onlangs moesten terugkeren naar Afghanistan:

"Drie maanden geleden kwamen we terug uit Pakistan," vertelt ze. "Ik heb twee zonen en een dochter. Mijn man is schoenmaker en verdient 20 tot 30 AFA per dag [ongeveer 0,30 tot 0,46 USD]."

Ze vervolgt:

"Mijn kind had honger en was ondervoed. Daarom ben ik met hem naar deze kliniek gegaan. Daar kregen we voedingssupplementen. Die helpen — hij voelt zich voller en het gaat beter met hem."

‍

Terwijl deze gezinnen proberen rond te komen, verschuift wereldwijd de aandacht naar andere crises. Tegelijkertijd nemen de beschikbare middelen af.  

Halverwege 2025 moest Medair een deel van haar werk in de Centrale Hooglanden stopzetten door bezuinigingen. Juist daar, waar de nood het hoogst is, heeft dat directe gevolgen voor gezinnen.

Gezinnen vormen het hart van de Afghaanse samenleving. Vaak wonen meerdere generaties samen en zorgen ze voor elkaar.

Feda woonde samen met de gezinnen van zijn twee broers toen op 31 augustus 2025 een zware aardbeving het oosten van Afghanistan trof. Hij verloor zijn vrouw, en zijn kinderen raakten ernstig gewond.

"Die nacht was er geen licht," vertelt Feda. "Jullie kwamen naar ons toe en brachten weer licht. We kregen hulp voor wat we het hardst nodig hadden, en onze gewonden werden behandeld."

Met steun van donateurs kon Medair meer dan 700 getroffen gezinnen helpen — met onderdak, voedsel, huishoudelijke spullen, schoon water, medische zorg, psychosociale steun en financiële hulp.

Ondanks alles — verlies, onzekerheid en zorgen — blijven gezinnen momenten van vreugde vinden. Ze houden vast aan elkaar en aan de hoop op een betere toekomst.

Op deze Internationale Dag van het Gezin staat Medair naast gezinnen die elke dag opnieuw proberen door te gaan. We blijven ons inzetten om levensreddende hulp te bieden in de zuidelijke en oostelijke provincies van Afghanistan.

‍

‍

‍

We gebruiken pseudoniemen voor de personen in dit artikel, om hun identiteit te beschermen.

Deze inhoud is samengesteld op basis van informatie die is verzameld door medewerkers van Medair. De standpunten in dit artikel zijn van Medair en niet van een andere organisatie.

Afghanistan Economic Monitor, January 2026

‍