De meest kwetsbaren bereiken
Stormachtig weer
Bij een natuurramp is het vaak erg moeilijk om de slachtoffers te bereiken, juist vanwege de gevolgen van de ramp. Maar, ook jaarlijks terugkerende weersomstandigheden zoals sneeuw en hevige regenval kunnen grote problemen veroorzaken voor het werk van Medair.
Madagaskar wordt vaak getroffen door slecht weer en ook het afgelopen jaar was geen uitzondering. Duizenden mensen op het eiland moesten hun huizen verlaten als gevolg van een reeks cyclonen en er ontstonden grote problemen op het gebied van water- en sanitaire voorzieningen. Met kleine bootjes bracht ons team hulpgoederen aan slachtoffers in de overstroomde gebieden. In het verleden hebben de medewerkers zelfs gebruik gemaakt van zelfgemaakte vlotten om auto’s met goederen naar de andere kant van een rivier te brengen. Toegang tot de getroffen gebieden is een steeds terugkerend probleem. Mensen wonen verspreid in vele kleine dorpjes, en de toch al slechte wegen worden nog verder beschadigd door de steeds terugkerende overstromingen.
In Zuid Soedan, waar het regenseizoen van april tot oktober duurt, wordt het bijna onmogelijk om goederen over de weg te vervoeren wanneer de zwarte grond van het Upper Nile gebied verandert in één grote modderpoel. Ook vliegtuigen kunnen moeilijk landen op de natte landingsbanen. Als gevolg hiervan gebruikt Medair nu boten in dit gebied.
De Christoffel Blindenmissie (CBM) kwam dit regenseizoen naar een Medair tuberculosekliniek. Hoewel de piloot erin slaagde om het toestel veilig op de natte landingsbaan neer te zetten, moesten de medewerkers van CBM en Medair door kniehoog water waden om de kliniek te bereiken. Vanwege het weer konden niet alle patiënten bij de kliniek komen, maar vele blinden trotseerden met hun begeleiders en stokken het water om dankzij de chirurgen van CBM weer te kunnen zien. Sommigen hadden hiervoor zes dagen gereisd. Een van de mensen die geholpen kon worden was Nyakwai, die vol verbazing getuige was van de goede kant van de regen: toen het verband van haar ogen gehaald werd zag zij de pracht van de groene bomen en mooie natuur om haar heen.
Een ander voorbeeld is Pakistan. Toen dit land in het najaar van 2005 getroffen werd door een zware aardbeving, zagen de overlevenden de winter met rasse schreden naderen, terwijl ze geen dak meer boven het hoofd hadden. Ook hier ondervond het Medair team - dat zo snel mogelijk beschutting wilde bieden voor deze mensen - grote problemen om het bergachtige en afgelegen gebied van Poonch te bereiken. Vaak waren er geen goede wegen, en deden er zich aardverschuivingen voor. Het team bracht met behulp van tractors hulpgoederen en de medewerkers zelf gingen regelmatig lopend van dorp tot dorp. “We werden zeer hartelijk ontvangen,” herinnert Project Manager John Primrose zich: “ik denk dat ze voor onze komst weinig of geen buitenlanders in hun gebied gezien hadden.”
Een van de mensen die dankzij het programma geholpen konden worden was Jamman, wiens familie zwaar getroffen werd door de aardbeving. “Het huis stortte in bovenop onze twee koeien, en in de dagen daarna moesten we de vrouw en dochter van mijn broer begraven”, vertelt hij. “We huilden, voelden ons volledig verloren, en vergaten zelfs te eten. We sliepen een maand lang in de open lucht. Toen kwam Medair en ze gaven ons onderdak, dekens, zeep en een nieuwe koe. Medair heeft onze levens gered, en zij waren de enigen die helemaal tot hier gekomen zijn.”
Geografische obstakels
Zoals het bovenstaande voorbeeld van bergachtig Pakistan laat zien, kan de geografische situatie van een land voor veel problemen zorgen. Ook simpelweg de grootte van een land kan het moeilijk maken bepaalde plaatsen te bereiken.
De Democratische Republiek Congo (DRC) is een enorm groot land, het op twee na grootste van Afrika. Jan Egeland, VN hulpcoördinator, zei: “Alleen het menselijke lijden binnen de grenzen van Congo is nog groter dan de uitgestrektheid van het land zelf. Er zijn weinig plaatsen op de wereld waar de kloof tussen de behoefte aan hulp en de beschikbare middelen zo groot is.”
De regio van de DRC waar Medair hulp biedt, kent vele conflicten en is erg moeilijk bereikbaar. Het gebied rond Bunia kan alleen per vliegtuig bereikt worden. Desondanks biedt Medair medische hulp aan meer dan een miljoen mensen in dit afgelegen gebied in het noordoosten van het land.
Ook in Indonesië, met haar 17000 eilanden, is de uitgestrektheid van het land problematisch. Het gebied heeft vaak te kampen met natuurrampen, zoals de Tsunami van 2004. In 2005 volgde een verwoestende aardbeving op Nias eiland en twee jaar later zijn er nog steeds afgelegen dorpjes die geen hulp ontvangen hebben. Medair zet zich in om deze dorpjes te bereiken, en om de bevolking te voorzien van drinkwater en sanitaire voorzieningen.
En dan Afghanistan. Dit is wellicht het land waar we de meeste logistieke problemen ondervinden bij de uitvoering van ons werk. De provincie Badakhshan is een van de minst ontwikkelde en meest afgelegen gebieden van heel Centraal Azië en gedurende de afgelopen 100 jaar is er weinig vooruitgang geboekt. Er zijn heel veel natuurrampen zoals overstromingen, aardverschuivingen en aardbevingen.
Soms reist het Medair team vijf dagen te paard om de werkgebieden te bereiken, en veel plekken zijn zes maanden van het jaar volledig ingesneeuwd. Hilje Zandberg, arts van Medair, vertelt: "In dit gebied is het aantal moeders dat sterft in het kraambed hoger dan waar dan ook ter wereld. Nu kunnen alleen in het ziekenhuis van de regionale hoofdstad keizersneden uitgevoerd worden, maar binnenkort ronden we een trainingsprogramma af, en dan kunnen deze operaties ook in twee Medair klinieken gedaan worden. Een enorme verbetering, want een kliniek kan gesloten worden en een ziekenhuis kan verwoest worden, maar kennis die mensen hebben opgedaan kun je ze niet meer afnemen.”
Al deze voorbeelden tonen aan de teams van Medair in hun werk voor de allerzwakste van de samenleving iedere dag obstakels tegenkomen en overwinnen. Ze worden gedreven door hun wens om mensen te helpen ten volle te leven, in plaats van alleen maar te overleven. Zo kunnen we licht brengen in het duister van de weinig zichtbare uithoeken van de wereld.
