Afghanistan: Op weg naar herstel
Op afgelegen plaatsen in Afghanistan is Medair aan het werk om de levens van ondervoede kinderen en zwangere vrouwen te redden.
“Er gaan hier veel mensen dood als ze geen eten krijgen of niet behandeld worden als ze ziek zijn,” zegt Abdul Shaya. “Ik heb dit al vaak zien gebeuren.”
Abdul Shaya was net op een ezel naar Yawan gekomen. Hij had zijn 18 maanden oude kleindochter Mahsa meegenomen om haar te laten behandelen in de pas geopende voedingskliniek van Medair. De kleine, vitale man met heldere ogen en een vlotte glimlach liefkoost zijn kleindochter terwijl ze op het voedingsteam zitten te wachten.
“Ik houd net zoveel van mijn kleinkinderen als van mijn eigen kinderen. Het zijn mijn kinderen,” vertelt hij. “Haar moeder is net bevallen en kon niet hierheen komen en haar vader is momenteel ziek, daarom ben ik met haar gegaan.”
Vanaf het moment dat ze geen borstvoeding meer kreeg, was Mahsa ernstig ziek. “Toen ze niet meer aan de borst dronk, zagen we haar met de dag zwakker en magerder worden,” zegt Abdul Shaya. “We eten hard en taai voedsel. Ze zou dat eigenlijk niet moeten eten, maar we hadden geen apart voedsel voor haar.”
Het voedingsteam van Medair stelt vast dat Mahsa ernstig ondervoed is. Abdul Shaya krijgt een grote tas met voedzaam, therapeutisch voedsel voor Mahsa, die hij dankbaar aanneemt. Ook wordt de afspraak gemaakt om over twee weken terug te komen voor controle en meer voedsel.
Mahsa opent haar hongerige mond voor het speciale voedzame eten.
Elk jaar sterven in Afghanistan 237.000 kinderen voor hun vijfde verjaardag; acute ondervoeding is daarvan een belangrijke oorzaak. Vooral in de bergdorpen komt ondervoeding veel voor. Het groeiseizoen is daar kort, de winter lang en de oogst is wisselvallig. Families moeten de winter doorkomen met het kleine beetje dat ze tijdens de zomer kunnen bewaren.
“Ondervoeding komen we het meest in de dorpen tegen,” zegt Abdul Shahad, een gezondheidszorgmedewerker van het ministerie van Volksgezondheid. “De kinderen zijn mager, maar ze hebben vaak opgezwollen buiken en voeten. Ze hebben te weinig eetlust of juist veel honger. Ze zijn niet blij, er zit weinig leven meer in en ze kunnen niet spelen. Ze zijn niet geïnteresseerd in wat er om hen heen gebeurt.”
In 2010 is Medair een voedingsprogramma begonnen in het afgelegen, arme district Raghistan in de provincie Badakhshan. Daar zijn meer dan 2.000 ondervoede kinderen en zwangere vrouwen behandeld en hebben we op die manier veel levens kunnen redden.
Vanwege het effect van het voedingsprogramma in Raghistan hebben we het programma uitgebreid naar de aangrenzende districten Yawan en Kohistan. Er zijn nu drie voedingsklinieken operationeel, in elk district één, en in juli gaat in Yawan de vierde kliniek open.
Mobilisatoren gaan langs de dorpen in de drie districten en sporen de families aan om hun ondervoede vrouwen en kinderen voor behandeling naar de klinieken te brengen. “Ik heb nog nooit zulke magere en zieke kinderen gezien als in de dorpen hier,” vertelt Adbul Khan, voedingsmedewerker van Medair. “Als ik met de moeders spreek, komt er verdriet en boosheid bij me op. Ik vertel ze dat ze hun zieke kinderen borstvoeding moeten geven, maar ze hebben niet eens genoeg te eten voor zichzelf.”
Medair is ook bezig om meer dan 500 vrijwilligers op te leiden om families en gemeenschappen meer te leren over voedzame levensmiddelen zoals fruit en groenten, voeding tijdens zwangerschap en de periode van borstvoeding, goede hygiëne en zorg voor zieke kinderen. We hopen in dit programma meer dan 5.000 huishoudens (dat zijn zo'n 35.000 mensen) te leren om beter voor hun eigen gezondheid en die van hun kinderen te zorgen.
De meeste families moeten lange ezeltochten ondernemen om hun ondervoede kinderen naar de kliniek te brengen.
Pas twee weken na de opening van de kliniek in Yawan zijn er al meer dan 400 mensen onderzocht en nemen al meer dan 200 ondervoede vrouwen en kinderen deel aan het programma.
Bebe Firoza is één van degenen die in die eerste weken in de hitte voor de tenten van de kliniek zit te wachten. Ze heeft haar tien maanden oude kleindochter Nazaneen meegenomen voor onderzoek. Haar vader is overleden en haar moeder heeft haar verlaten, daarom voedt haar oma Nazaneen op. “Wat moest ik doen? De vader van haar moeder wilde haar niet opnemen in zijn familie,” vertelt Bebe Firoza. “Nu heeft haar moeder ons verlaten. Dus wat kon ik doen? Ik moet voor haar zorgen.”
Net zoals bij Mahsa wordt ook bij Nazaneen de diagnose ernstige ondervoeding vastgesteld. Ze krijgt therapeutische voeding en Bebe Firoza moet over twee weken met haar terugkomen. “Ze moet beter worden, want nu lijdt ze,” zegt Bebe Firoza. “Het ging steeds slechter, daarom ben ik hierheen gekomen. Hier kan ze behandeld worden.”
Hoop voor Mahsa
Voordat Abdul Shaya teruggaat naar zijn dorp, vragen we hem wat er met Mahsa gebeurd zou zijn als de kliniek niet geopend was. “Dan hadden we haar alleen maar ons eigen eten kunnen geven en dan zou ze misschien wel gestorven zijn,” antwoordt hij. “De mensen hier doen hun wat ze kunnen, maar soms sterven er kinderen.”
Op basis van het effect van het programma dat we vorig jaar in Raghistan hebben opgezet zijn we zeer hoopvol over dit programma. We verwachten dat we veel levens van kinderen kunnen redden en echte verandering kunnen brengen in het leven van deze families. Het slagen van het programma hangt echter af van de inzet van ouders en grootouders om de vaak moeilijke reis naar een kliniek te ondernemen voor de regelmatige vervolgafspraken.
“Ik was wanhopig en heel verdrietig, maar nu ben ik gelukkig omdat mijn kleindochter behandeld kan worden,” zegt Abdul Shaya voordat hij met Mahsa naar huis gaat, een reis van twee uur. “We zijn zo blij dat er mensen zijn die voor ons zorgen.”
__________________________________________________________________
In de komende weken en maanden zullen we Mahsa's herstel blijven volgen. Volg haar verhaal via de website van Medair of meld u aan voor de nieuwsbrief. We hopen dat zij en Nazaneen regelmatig teruggebracht worden voor behandeling en dat ze snel weer gezond en sterk worden.
Het voedingsproject van Medair in afgelegen delen van Afghanistan betekent een levensreddende verandering voor Mahsa, Nazaneen en duizenden andere kinderen en zwangere vrouwen. Uw gift vandaag maakt ons werk mogelijk.
__________________________________________________________________
Het voedingsproject van Medair in Afghanistan wordt ondersteund door Swiss Solidarity, het Mennonite Central Committee (MCC), het Wereldvoedselprogramma, UNICEF en particuliere donateurs.
Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.
Geef het door: 
