Congo (DRC): Buiten het bos
Dankzij een nieuwe gezondheidszorgpost in het kamp Linakofo hoeven ontheemde gezinnen bij ziekte niet meer door een levensgevaarlijk bos te reizen.
Merci krijgt een wee en krimpt ineen. Als de wee voorbij is, komt ze weer overeind en haalt ze diep adem. De lucht wordt al donker. Ze moet direct naar de kliniek in Dungu May, zes kilometer lopen over een zandpad door het bos.
Maar het bos is gevaarlijk, met name 's nachts. De 33-jarige Merci Mborigie is net zoals de meeste mensen in het kamp in Linakofo gevlucht voor gewelddadige aanvallen door milities op dorpen in de regio. Een legerpost vlakbij het kamp biedt wat bescherming, maar 's nachts worden burgers in het bos aangevallen, verkracht en vermoord.
Maar ook overdag is het gevaarlijk om het kamp te verlaten, weet de 34-jarige Justine Misa uit eigen ervaring. Vorig jaar ontvoerden rebellen van de Lord's Resistance Army (LRA) op klaarlichte dag twee van haar dochters, net buiten het kamp. De meisjes werden wekenlang misbruikt totdat ze wisten te ontsnappen en naar het kamp terugkeerden, waar ze hun dolgelukkige moeder vonden. “Het is een wonder dat de meisjes teruggekomen zijn!”, zegt Justine.
In het oosten van D.R. Congo terroriseren LRA-rebellen de bevolking, begaan onbeschrijfelijke wreedheden, vermoorden en verminken burgers en ontvoeren en misbruiken vrouwen en kinderen.
In grote delen van de regio Haut Uélé zijn de inwoners uit angst voor hun leven van huis gevlucht, bijvoorbeeld in Dingila, Doruma, Bangadi en Niangara.
Op dit moment leven meer dan 300.000 kwetsbare mensen zoals Merci in ontheemdenkampen zoals Linakofo of in gemeenschappen die overspoeld zijn met ontheemden.
Merci weet hoe gevaarlijk het buiten het kamp is, maar ze weet ook dat de bevalling nu begint. Tenzij ze een risicovolle thuisbevalling wil doen, moet ze nu wel de gevaarlijke tocht door het bos maken en bidden om een goede afloop.
Zo begint ze aan de barre tocht. Haar man kijkt om hen heen of er gevaar loert en duwt ondertussen een kreunende Merci vooruit op de fiets. Na een benauwde tocht van meer dan een uur komen ze veilig aan in de kliniek in Dungu May. Die nacht bevalt Merci van een gezonde zoon.
Vanwege de huidige conflicten biedt Medair gratis gezondheidszorg aan ontheemden in de kliniek in Dungu May en in twaalf andere gezondheidszorgcentra in de regio. Daarom worden alle medische kosten van Merci nu door Medair betaald. “Ik weet niet wat ik zonder jullie hulp zou moeten,” zegt Merci.
Merci rust samen met haar kinderen in de kliniek in Dungu May.
Hoewel Merci's bevalling in de kliniek in Dungu May goed afgelopen is, blijkt daaruit ook de acute behoefte aan een gezondheidspost dichtbij Linakofo.
Als je een kijkje zou nemen in het kamp Linakofo, dan ontmoet je 1.500 moedige, standvastige mensen die vastzitten in een wanhopige strijd om te overleven. Gezinnen leven in piepkleine onderkomens van palmbladeren, oude dekzeilen en plastic folie. Ze hebben geen inkomen meer en zijn om te overleven afhankelijk van rantsoenen die hulporganisaties verstrekken. Enkelen van hen verbouwen voedsel op kleine stukjes land vlakbij het kamp. Met hun levens aan een zijden draadje hopen de gezinnen op een einde aan het geweld, zodat ze weer naar huis kunnen of ergens anders een normaal bestaan kunnen opbouwen.
Dat de dichtstbijzijnde gezondheidszorgpost zes gevaarlijke kilometers verderop in Dungu May ligt, maakt de toestand alleen maar erger. “Ondersteuning van een gezondheidspost in Linakofo is al langer een aandachtspunt van de regionale gezondheidsdienst en andere gezondheidszorgpartners,” zegt dr. Benjamin Manano Ung'ur, gezondheidszorgmanager voor de regio Dungu.
Gelukkig hebben we dankzij uw steun in Linakofo een nieuwe gezondheidszorgpost kunnen openen, waar gratis behandelingen gegeven worden. Alleen al in de eerste maand hebben we 311 consulten uitgevoerd, waarbij we patiënten gediagnosticeerd hebben en behandeld tegen ziektes
Verpleger Emmanuel Mbolisa onderzoekt een patiënt in de nieuwe gezondheidszorgpost in Linakofo.
“Ik ben er zelf al twee keer geweest,” zegt Justine. “Vorige maand kreeg mijn zoon ineens overal uitslag. De verpleegster schreef een medicijn voor en toen we dat op de uitslag smeerden, ging het weg. Zelf ben ik er ook behandeld.”
“De gezondheidszorgpost zorgt voor een grote verandering,” zegt Modeste Saba Agimirungu, voorzitter van het ontheemdencomité in Linakofo. “Vroeger konden we 's avonds en 's nachts het kamp niet verlaten om naar de kliniek (in Dungu May) te gaan, maar nu kunnen we gemakkelijk hier terecht.”
De mensen in Linakofo zijn heel blij met de nieuwe gezondheidszorgpost. Ze zijn begonnen om de begroeiing rondom de nieuwe post weg te halen en houden de omgeving bij. “Het is een soort burgerparticipatie en de mensen doen mee om hun waardering te laten blijken,” vertelt Emmanuel Mbolisa, de
Justines dochters hopen op een betere toekomst.
En de dochters van Justine herstellen inmiddels goed van hun traumatische ervaring, ze gaan naar school, helpen met de maisoogst en dromen van een betere toekomst.
“Zonder Medair waren we misschien omgekomen,” zegt Justine. “Medicijnen zijn heel duur, wij kunnen dat niet betalen. Maar Medair geeft ons gratis gezondheidzorg. We zijn hier heel dankbaar voor.”
Dankzij uw blijvende steun zijn we in staat om de levens van moedige vrouwen en kinderen zoals Justine en haar dochters te redden en te ondersteunen in deze kritieke periode.
Geef alstublieft vandaag.
__________________________________________________________________________
Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.
Geef het door: 
