<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
	<channel>
		
		<title>Medair</title>
		<link>http://www.medair.org/</link>
		<description>Latest News from Medair. Emergency Relief and Rehabilitation</description>
		<language>en</language>
		<image>
			<title>Medair</title>
			<url>http://www.medair.org/fileadmin/medairorg/images/medair_logo.png</url>
			<link>http://www.medair.org/</link>
			<width>175</width>
			<height>169</height>
			<description>Latest News from Medair. Emergency Relief and Rehabilitation</description>
		</image>
		<generator>TYPO3 - get.content.right</generator>
		<docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs>
		
		
		
		<lastBuildDate>Thu, 10 May 2012 15:10:00 +0200</lastBuildDate>
		
		
		<item>
			<title>De essentie van ons werk</title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/the_heart_of_what_we_do-2/</link>
			<description>Voorlichting geven over goede gezondheid en goede hygiëne is één van de manieren waarop Medair hulp biedt in de kampen in Somaliland. </description>
			<content:encoded><![CDATA[<b>Net als de meeste mensen in de ontheemdenkampen van Burao heeft Safiya Ibrahim Gurxan bijna dagelijks te maken met dreigende ziekte en ondervoeding</b>. De overvolle, chaotische kampen zijn een broeinest van ziekten en gezondheidsklachten. <br /><br />Safiya en haar gezin kwamen in het kamp Muruqmaal terecht nadat hun kudde geiten en schapen omkwam door de droogte. Ze hoopt nog steeds dat zij en haar gezin ooit weer voor hun eigen inkomen kunnen zorgen. Tot die tijd is ze blij met de hulp die Medair biedt in Muruqmaal en 21 andere kampen in de regio. <br /><br />“De vrijwilligers van Medair zijn drie keer bij ons langs geweest en hebben ons over hygiëne verteld,” zegt ze. “Ze hebben ons veel nieuwe dingen geleerd: het verbranden van ons afval, water koken voordat we het opdrinken en hoe we ons toilet en ons huis moeten schoonmaken.”<br /><br />Onze gezondheid- en hygiëneteams bevorderen gezonder gedrag onder de bewoners van het kamp om hun dagelijks leven wat minder zwaar te maken. Ook distribueren we keramische waterfilters, jerrycans, zeep en schoonmaakspullen zodat de mensen beschikken over de middelen om hun woonplek schoner en hygiënischer te maken. <br /><br /><b>Hygiënevoorlichting<br />Eenvoudige boodschappen herhalen is een effectieve werkwijze, beaamt de door Medair opgeleide WASH-vrijwilliger Farah Jama Awl</b>. Ze heeft met eigen ogen de verbeteringen gezien die bereikt zijn door simpele, maar belangrijke aansporingen zoals ‘was je handen,’ ‘drink schoon water’ en ‘gebruik de latrine’. <br /><br />“Vanaf het moment dat ik dit werk doe, heb ik grote veranderingen gezien,” vertelt Farah. “Toen ik voor het eerst kwam voorlichten, zeiden de mensen elke dag: ‘Wat zeg je? Waarom zeg je dat? Van wie heb je dat?’ Maar sinds een half jaar nemen ze mijn woorden aan en brengen ze het in de praktijk. Eerst deed maar 30 procent van de mensen er iets mee, maar inmiddels is dat 100 procent, denk ik.” <br /><br /><b>“Mensen informatie geven is de essentie van ons werk,”</b> aldus dr. Adele Cowper, projectmanager gezondheidszorg van Medair. “Niet iedereen weet dat het wassen van handen diarree kan voorkomen.”<br /><br />Farax Hassan Adan (12), een Ethiopische vluchteling uit een gezin van acht kinderen, gaat serieus aan de slag met de hygiënevoorlichting. “Mijn broers en zussen kregen hygiënevoorlichting en mijn zus vertelde me dat ik de latrine moest gebruiken en mijn handen moest wassen,” zegt ze. “Ik heb ook geleerd hoe ik de latrine moet schoonmaken en mijn handen met zeep moet wassen. We hebben nu geen zeep thuis, daarom zijn we blij met deze [zeep] distributie.”<br /><br /><b>De kennis dat het gezonder is om een latrine te gebruiken, helpt alleen als er latrines beschikbaar zijn. In het afgelopen jaar alleen hebben we meer dan 400 latrines gebouwd in de kampen. De sanitatie is daardoor enorm verbeterd</b>. Daniel Ndege, projectmanager water, sanitatie en hygiëne (WASH) van Medair vertelt dat de latrines zeer snel effect hadden. <br /><br />“Het is heel bemoedigend om te zien hoe de mensen de latrines zijn gaan gebruiken,” aldus Daniel. “In de kampen waar we onderzoek gedaan hebben, bleek 86 procent van de mensen regelmatig gebruik te maken van een schone en werkende latrine.”<br /><br /><b>Gezondheidsvoorlichting</b><br />Hoewel de hygiëne verbetert, blijven de overvolle kampen een ideale plek voor de overdracht van mazelen en tuberculose (TB), aldus Adele. <br /><br />“Een ander groot probleem is dat de mensen niet altijd weten welke gezondheidszorg ze kunnen gebruiken. En als ze tot een minderheid behoren of vluchteling zijn, dan voelen ze zich soms bezwaard om dezelfde voorzieningen te gebruiken als de plaatselijke bevolking,” vertelt Adele.<br /><br />Het gevolg is dat ondervoeding en eenvoudig te voorkomen ziekten veel voorkomen. Gevallen van diarree, luchtweginfecties en mazelen zijn allemaal gekoppeld aan ondervoeding. Bij elkaar vormen deze ziekten de grootste oorzaak van ziekte en overlijden onder de kinderen in de kampen. <br /><br />Daarom voert Medair een integraal voedselprogramma voor kinderen onder de vijf jaar uit, aangevuld met gratis vaccinatie tegen mazelen en TB. <br /><b><br /></b><b>Medair geeft ook demonstraties in de kampen, waar met name vrouwen leren over de voedingswaarde van borstvoeding, over vaccineren en het bezoeken van een kliniek voor moeder- en kindzorg wanneer ze weeën krijgen</b>.<br /><br />“Inmiddels begrijpen vrijwel alle vrouwen in het kamp Kosaar hoe belangrijk deze praktijken zijn,” vertelt Asha Mohamed Yusuf, vrijwilliger gezondheidszorg voor moeders. “Vroeger ging het er anders aan toe, maar tegenwoordig hebben de mensen meer kennis.”<br /><br /><b>“Ik heb veel geleerd over gezondheid hier in het kamp,”</b> zegt Honi Ahmed, een moeder van tien kinderen. “Vaccinatie beschermt kinderen tegen ziekten en zorgt ervoor dat ze gezond blijven. Ik zeg tegen al mijn vriendinnen dat ze hun kinderen moeten laten vaccineren, maar dat ligt vaak gevoelig. Je moet ze een beetje aanmoedigen.”<br />&nbsp;<br /><b>Kamp voor kamp, dag aan dag bewijst Medair dat de blijvende effecten van betere gezondheid en hygiëne een positieve verandering kunnen betekenen, zelfs onder de zwaarste omstandigheden</b>. Die boodschap moet uitgedragen worden, met anderen gedeeld worden en navolging krijgen, van vrijwilliger tot bewoner van een kamp, van familie tot vriend, van generatie tot generatie.<br /><br /><i>Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van  Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in  dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen  op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van  enige andere organisatie.</i>]]></content:encoded>
			<category>Somalia</category>
			<category>Feature News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Wed, 09 May 2012 11:43:00 +0200</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Medair directeur Jim Ingram bezoekt Zuid-Sudan</title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/medair_directeur_jim_ingram_bezoekt_zuid_sudan/</link>
			<description>Meer aandacht voor de wanhopige situatie waarin de Zuid-Sudanezen leven</description>
			<content:encoded><![CDATA[<b>Op 9 juli viert Zuid-Sudan één jaar onafhankelijkheid</b>. Het jongste land ter wereld heeft te kampen met de oudste problemen op de wereld: voedseltekorten, ontheemden, geen toegang tot basisvoorzieningen en onveiligheid. <br /><br /><b>Jim Ingram, directeur van de internationale noodhulporganisatie Medair, met onder andere een affiliate kantoor in Amersfoort, is voor een bezoek van twee weken in Zuid-Sudan</b>. Hij ontmoet daar de 90 medewerkers van Medair, maar vraagt ook meer aandacht voor de vreselijke omstandigheden waaronder de Zuid-Sudanezen elke dag moeten leven. Met zijn bezoek wil hij de noodzaak van meer hulp onderstrepen.&nbsp; Tijdens zijn bezoek krijgt hij een goede indruk van de manier waarop het Medair team in Zuid-Sudan levens aan het redden is. Door middel van de programma's op het gebied van gezondheidszorg, water, sanitatie en hygiëne (WASH), distributie van non-food goederen en onderdak hebben in 2011 meer dan 232.000 mensen hulp gekregen in Zuid-Sudan alleen. <br /><b><br />De langlopende hulp is niet alleen gericht op het bieden van directe zorg en toegang tot voorzieningen. Medair werkt ook aan scholing en ondersteuning van mensen, zodat ze op waardige wijze zichzelf beter kunnen helpen.</b><b></b> Ingram bezoekt de hoofdstad Juba en de plaatsen Awerial, Jiech en Renk, gelegen in drie verschillende Zuid-Sudanese staten. <br /><br /><b>Het werk van Medair in Zuid-Sudan is sterk gericht op noodhulp.</b> Zo zorgden bijvoorbeeld eerder dit jaar noodhulpteams van Medair voor toegang tot basisgezondheidszorg, schoon water, latrines en hygiënevoorlichting voor meer dan 20.000 mensen in de stadsdelen Mina en Abayok in de plaats Renk in de staat Upper-Nile.<br /><br /><b>“Zuid-Sudan is een land met enorme problemen en sombere cijfers,” aldus Ingram.</b> “Medair werkt aan vermindering van het leed in Zuid-Sudan, in andere delen van Afrika of Azië, of in gebieden waar de extreme nood is.” <br /><br />Eén op de tien kinderen in Zuid-Sudan sterft voor zijn of haar vijfde verjaardag. Bijna tweederde van de bevolking heeft geen toegang tot latrines, blijkt uit onderzoek onder huishoudens dat in 2010 in Zuid-Sudan uitgevoerd is.<br /><b><br />“Efficiëntie speelt een grote rol bij het runnen van een daadkrachtige, wereldwijde hulporganisatie,”</b> zegt Ingram. “Het team van Medair staat bekend om zijn professionaliteit bij het vaststellen van de behoeften en het voorzien in de specifieke noden op het gebied van medische zorg, onderdak en toegang tot veilig water en sanitatie. Net als hier in Zuid-Sudan blijft Medair na de eerste crisis in het land om de basisvoorzieningen te helpen opbouwen en mensen toe te rusten om een nieuwe crisis het hoofd te kunnen bieden. We vinden het belangrijk om te werken aan duurzame oplossingen.”<br /><b><br />Medair kwam in 1991 naar Sudan voor noodhulp en wederopbouw aan mensen die getroffen waren door de langst slepende burgeroorlog ter wereld. </b>Tweeëntwintig jaar later is de hulporganisatie nog steeds actief in wat nu Zuid-Sudan is.<br />__________________________________________________________________________________<br /><b><br />Voor meer informatie</b><br /><br />Neem voor meer informatie of een afspraak voor een interview met Jim Ingram contact op met Janneke de Kruijf, Persvoorlichter Medair, tel.: +41 78 635 3095, of Eveline van Vliet, Persvoorlichter van Medair Nederland, tel. 087-874 11 10.<br /><br />Reisfoto's in hoge resolutie zijn beschikbaar via deze koppeling <link 1630>Foto's Zuid-Sudan</link><br /><br /><br /><b>Over Medair</b><br /><i><br />Medair is een in Zwitserland gevestigde internationale noodhulporganisatie met vestigingen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en de VS. Medair werkt aan vermindering van het menselijk leed. Momenteel biedt Medair hulp aan meer dan twee miljoen kwetsbare vrouwen, kinderen en mannen in een noodsituatie in vaak moeilijk bereikbare delen van Afrika, Azië en andere gebieden waar de nood hoog is, zoals Afghanistan, Somalië/Somaliland, Haïti en D.R. Congo.&nbsp; </i><i><br /></i><i></i>]]></content:encoded>
			<category>Short News</category>
			<category>Pressreleases</category>
			<category>Ecublens</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Wed, 04 Apr 2012 18:14:00 +0200</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Bruggen bouwen </title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/bruggen_bouwen/</link>
			<description>Medair opent in D.R. Congo een belangrijke humanitaire doorgang van Isiro naar het geïsoleerde gebied Ango, waar tienduizenden mensen hulp nodig hebben.</description>
			<content:encoded><![CDATA[<b>Iets meer dan een jaar geleden kregen de kwetsbare gezinnen in Ango vrijwel geen hulp van buitenaf</b>. Niet omdat ze dat niet nodig hadden, maar omdat Ango zo moeilijk bereikbaar was.<br /><br />In 2009 werden 25.000 mensen door gewelddadige aanvallen in het gebied van hun huis verdreven en zochten ze een toevlucht in Ango, waar al 30.000 inwoners te kampen hadden met armoede. Toen Medair eind 2010 een onderzoeksteam naar Ango stuurde, stelden we vast dat de mensen daar enorme en vaak levensbedreigende noden hadden, waaronder een tekort aan gezondheidszorg, veilig drinkwater en voedsel. <br /><br />De regio Ango is zeer geïsoleerd door de afstand tot andere bevolkingscentra en de slechte staat van wegen en bruggen ernaartoe. “Het grootste probleem is dat 15 van de 25 bruggen in de weg naar Ango toe beschadigd zijn,” aldus Mark Wooding, wederopbouwadviseur van Medair. “Zelfs als de weg hersteld zou worden, kun je de rivieren alleen met veel moeite oversteken omdat de bruggen in zo'n slechte staat zijn.”<br /><br />“Hulporganisaties kunnen geïsoleerde regio's als Ango niet bereiken,” zegt Jean Kugaya, een Congolese ingenieur die voor Medair werkt. “Bij de brug in Dingila zijn een paar nieuwe vrachtwagens uit Isiro vast komen te zitten en nooit op hun bestemming aangekomen.”<br /><br /><b>Omdat duizenden gezinnen niet de nodige hulp konden ontvangen, heeft Medair met steun van het Pooled Fund (een samengesteld fonds voor D.R. Congo) en particuliere donateurs een project opgezet om de 15 bruggen te bouwen of te herstellen die nodig zijn om een noodhulp-doorgang naar Ango open te stellen.</b><br /><b><br /></b><b>“Je kunt je nauwelijks indenken welke impact deze bruggen zullen hebben op ons leven,”</b> vertelt Bernard Poly Monomo, een 26-jarige man uit het dorp Nagbongbo die door Medair ingehuurd is voor de herstelwerkzaamheden aan de brug. “Vrachtwagens met eten vanuit Isiro doen er zo lang over, soms zijn ze zelfs weken onderweg. Maar als de bruggen klaar zijn, kunnen ze hier veel sneller komen.”<br /><br />Om doorgang te bieden voor noodhulp moeten de bruggen sterk genoeg zijn voor 25-tons vrachtwagens zoals die van het Wereldvoedselprogramma. <br /><br />“Eén van de uitdagingen was het herstellen van drie stalen bruggen waarvan de houten balken en de stalen delen loslieten. Dat kwam doordat onderhoud niet meer uitgevoerd was sinds het einde van de koloniale tijd,” vertelt Thomas Simon, projectmanager Wederopbouw van Medair. “Het doel was om de planken en ontbrekende stalen onderdelen te vervangen, zodat vracht- en bestelwagens er weer overheen konden.”<br />&nbsp;<br />“De houten planken zijn heel riskant,” vertelt Mark. “De meeste zware vrachtwagens blijven erop vastzitten.” <br /><br />Door de ouderdom, achterstallig onderhoud en omgevingsfactoren zoals bodemerosie waren enkele bruggen in zo'n slechte staat dat er water overheen stroomde in plaats van onderdoor. “We hadden al bekeken of we de bruggen zelf konden herstellen,” zegt Bernard Poly. “We hebben geprobeerd om zelf bruggen te improviseren met takken, maar die konden het gewicht van de voertuigen niet aan... We dachten niet dat iemand ons zou komen helpen, maar toen kwam Medair en begon de bruggen te repareren.”<br /><br /><b>In het afgelopen jaar heeft Medair nauw samengewerkt met de plaatselijke gemeenschappen langs de weg van Isiro naar Ango om alle 15 bruggen te bouwen en/of te herstellen.</b> De werkzaamheden zijn door internationale en plaatselijke ingenieurs begeleid. Eén van hen was Simon Bird, een Britse ingenieur die meehielp om de bruggen onder de moeilijke omstandigheden toch te laten voldoen aan de eisen. We hebben ongeveer 1.800 plaatselijke krachten ingehuurd voor het werk. Voor de lokale economie, waar betaald werk zeldzaam is, vormde dat een nieuwe geldstroom. “Ik was al heel lang op zoek naar werk,” vertelt Bernard Poly. “Ik ben geen wegenbouwer van beroep, maar ze hebben me geleerd om staal te lassen en te buigen. Ik ben blij met deze nieuwe ervaring.”<br /><br />Ons team belegde vergaderingen met bewonersgroepen en plaatselijke autoriteiten om een productieve samenwerking te krijgen, waarbij de meewerkende bewoners zich eigenaar zouden gaan voelen van de herstelde bruggen. “Doordat de mensen kunnen meewerken aan de bruggen, zorgt het project voor verbetering van de levens van economisch zwakkeren, zoals ontheemden en alleenstaande ouders,” zegt Sarafine Nodele Ndele (61), een plaatselijke leider in de regio Poko. “Daardoor kunnen ze de school betalen en zelfs kleren kopen voor hun kinderen.” <br /><b><br />Het bruggenbouwproject heeft voor de gezinnen veel gunstige neveneffecten gehad naast het hoofddoel: de regio Ango toegankelijk maken voor noodhulp.</b> Langs de gehele route hebben bewoners tijdelijk werk gehad en veel nieuwe en bruikbare vaardigheden opgedaan. De werklui hebben - soms voor het eerst - voorlichting gekregen over hiv/aids, andere seksueel overdraagbare aandoeningen en Afrikaanse slaapziekte. Bovendien zijn de prijzen van spullen uit plaatsen zoals Isiro gedaald omdat het gebied veel gemakkelijker te bereiken is met vrachtwagens. <br /><br />“Ook hopen we dat de bruggen indirect de landbouw zullen bevorderen doordat er nu transport mogelijk is. En we hopen dat de economische situatie van de mensen zal verbeteren,” vertelt Jean Kugaya. <br /><br />Doordat de bruggen hersteld zijn, komt er nu al meer noodhulp voor de mensen hier. “Het brugherstelproject heeft ervoor gezorgd dat het transport van voedselhulp naar de bevolking in de Uélé-regio's beter verloopt,” aldus Laurent Frimault, logistiek manager van het Wereldvoedselprogramma. <br /><br />“Mijn zussen en andere familieleden begonnen helemaal te stralen toen ze de reparatie van de bruggen zagen; ik werd er helemaal blij van,” vertelt Bernard Poly. “Er zijn hier veel te weinig basisvoorzieningen doordat we zo afgesloten zijn. We noemen dit gebied le Zaire, omdat het ons doet denken aan hoe we leden onder het regime van Mobutu. Maar het begint voor ons nu langzamerhand weer als D.R. Congo te voelen. Dat maakt me gelukkig.”<i><br />________________________________________________________________________<br /><br /></i><b>Hoop in het duister </b><i><br /></i>Hoe is het om als ontheemde te leven? Philemon Foolani vertelt onverbloemd over zijn leven als ontheemde in Ango. <link nc/nl/infochanel/news/detail/article/hope_in_the_darkness-2/>Lees meer</link>.<i><br />________________________________________________________________________<br /><br />Naast het bruggenproject heeft Medair in 2011 ook een basis geopend in Ango. Daar geven we gezondheidszorg en hebben we de mensen betere toegang tot water, sanitatie en hygiëne (WASH) gegeven.<br /><br />De projecten van Medair in de regio Ango worden ondersteund door het Multi-Donor Pooled Fund, het Bureau voor Internationale Ontwikkeling van de Verenigde Staten (USAID) en particuliere donateurs. <br /><br /><link 269>Lees meer over het werk van Medair in D.R. Congo.</link><br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.<br /></i>]]></content:encoded>
			<category>Congo (DRC)</category>
			<category>Feature News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Tue, 27 Mar 2012 17:16:00 +0200</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Dodelijke slachtoffers door noodsituatie in Badakhshan</title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/emergencies_taking_a_deadly_toll_in_badakhshan-2/</link>
			<description>Gezinnen in Afghanistan vechten voor hun bestaan tijdens de strengste winter in 15 jaar.</description>
			<content:encoded><![CDATA[Meer dan 90 mensen vonden de dood tijdens een reeks aardbevingen in de Afghaanse provincie Badakhshan, een zeer geïsoleerde bergregio in het noordoosten van het land. <br /><br />De overlevenden krijgen hulp, maar in de ingesneeuwde dorpen is dringend medische hulp en voedsel nodig. De mensen zijn bijna door hun voorraden heen, longontsteking en andere ziekten komen steeds vaker voor en eisen een zware tol onder de bevolking. <br /><br /><b>In Darang, een dorp van 400 gezinnen vlakbij bij de grens met Tadzjikistan, zijn vorige maand 29 kinderen onder de vijf jaar overleden.</b> Medewerkers van Medair zijn te paard naar Darang gereisd (een tocht van drie uur) en troffen kinderen aan met acute ondervoeding, longontsteking en andere complicaties. <br /><br />De gezinnen hebben bijna geen voedsel meer. De ernstige droogte van 2011 heeft de oogst in het gebied doen mislukken en door de zware sneeuwval en de lawines deze winter konden veel mensen niet naar de markten of gezondheidszorgvoorzieningen gaan. <br /><b><br />De inwoners van Darang zijn bovendien door hun veevoer heen, zodat de dieren te mager zijn geworden voor de slacht of de verkoop. </b>En Darang loopt, net als veel andere dorpen in Badakhshan, binnenkort grote kans op aardverschuivingen en overstromingen als in het voorjaar de sneeuw gaat smelten. <br /><br />“De recente lawines maken duidelijk hoe kwetsbaar de gezinnen in de dorpen van Badakhshan zijn,” aldus Claire Skinner, Country Director van Medair in Afghanistan. “Er zijn veel te veel kinderen ondervoed en de gezinnen leven op de rand van overleven. Door deze strenge winter zijn velen niet meer in staat om zich te redden.”<br /><br /><b>Sinds 2010 voert Medair een voedselprogramma uit in delen van Badakhshan waar acute ondervoeding heerst en we zijn van plan om dit jaar onze activiteiten uit te breiden naar Darang en andere afgelegen dorpen.</b> “Het behandelen van ondervoede vrouwen en kinderen heeft de hoogste prioriteit,” aldus Claire. “Daarom zetten we mobiele teams op die te paard naar de dorpen gaan die te ver van de bestaande gezondheidscentra liggen.”<br /><br />Daarnaast is het belangrijk om voor veevoer te zorgen. “Deze dieren voorzien in het levensonderhoud van de mensen,” vertelt Claire. “Een gezin kan voor een maand eten kopen als ze een schaap of geit verkopen. Als ze hun vee kwijtraken, kunnen ze niet genoeg voedsel kopen tot aan de volgende oogst.” <br /><br />Medair is slechts één van de weinige internationale hulporganisaties die in Badakhshan werkzaam is. Daarom zijn we ook betrokken bij de afstemming van de hulp in de provincie. In de provinciehoofdstad hebben we noodvoorraden aangelegd en staat een team paraat om bij overstromingen of aardverschuivingen in actie te komen, wat naar verwachting in de komende maanden nodig gaat zijn. <br /><br />Op deze manieren helpen we de overlevenden van natuurrampen in hun onmiddellijke noden. Daarnaast doet Medair een beroep op de internationale gemeenschap om lange-termijnhulp te ondersteunen voor de gezinnen in Badakhshan, de provincie met de laagste voedselzekerheid van het land.<i><br />_____________________________________________________________________________<br /><br /></i><i>Het werk van Medair in Afghanistan wordt ondersteund door het <link 839>E.C. Directoraat-Generaal Humanitaire hulp en Burgerbescherming</link>, <link 844>Swiss Solidarity</link>, het Mennonite Central Committee (MCC) met de Canadese Foodgrains Bank, het Wereldvoedselprogramma, UNICEF en particuliere donateurs. &nbsp;<br /><br />Lees meer over <link 382>het werk van Medair in Afghanistan.</link><br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.</i><i><br /></i>]]></content:encoded>
			<category>Afghanistan</category>
			<category>Short News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Mon, 26 Mar 2012 11:37:00 +0200</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Ondervoede kinderen herstellen goed in het Stabilisatiecentrum in Somaliland</title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/ondervoede_kinderen_herstellen_goed_in_het_stabilisatiecentrum_in_somaliland/</link>
			<description>In een door Medair ondersteunde kliniek worden de levens van jonge kinderen gered die op het randje van de dood balanceren.</description>
			<content:encoded><![CDATA[Het dagelijks leven van de 22-jarige Kaltuun Husein in Oost-Somaliland draaide om de zorg voor haar jonge kinderen en voor de dieren van het gezin. <br /><br />Maar door jaren van droogte is alles veranderd. “Vroeger hadden we 80 schapen en vijf kamelen,” vertelt ze. “Nu hebben we nog maar tien schapen.”<br /><br />In Somaliland geeft het bezit van vee zoals kamelen, geiten en schapen een gezin economische zekerheid. Een Somalisch spreekwoord zegt: “Hij die geen kameel bezit, is afhankelijk van de bescherming van anderen. ” Maar door de droogte is de veestapel gedecimeerd, vooral in Oost-Somaliland, waardoor gezinnen zeer weinig voedselbronnen of manieren hebben om een inkomen te verdienen.“Het is nu helemaal anders dan vroeger,” zegt Kaltuun. “De meeste mensen zijn hun dieren kwijtgeraakt ... het leven is heel zwaar.”<br /><br />Vorige maand werd Kaltuuns jongste kind ziek. “We hoopten dat Hibo beter zou worden, maar het werd steeds maar erger,” vertelt Kaltuun. <br /><br />In het dichtstbijzijnde gezondheidscentrum in de regio Sool hoorden we dat Hibo behandeld moest worden in het Stabilisatiecentrum in Burao. “Tegen de tijd dat we in Burao aankwamen was mijn dochter zo ziek dat ze niet meer kon huilen,” zegt Kaltuun. “Ik dacht dat ze dood zou gaan.”<br /><br /><b>In het door Medair ondersteunde Stabilisatiecentrum in het ziekenhuis van Burao</b> worden kinderen onder de vijf jaar opgenomen als ze ernstig ondervoed zijn met extra complicaties zoals diarree, overgeven of een luchtweginfectie.<br /><br />Sinds februari 2011 ondersteunt Medair het Stabilisatiecentrum op meerdere manieren. We trainen en begeleiden medewerkers om kinderen met acute ondervoeding te behandelen. In samenwerking met Unicef en het ministerie van Volksgezondheid geven we de medewerkers de materialen en medicijnen die nodig zijn om kinderen onder de vijf met ernstige ondervoeding te behandelen. Dit project wordt ondersteund door het DG &nbsp;Humanitaire hulp en civiele bescherming van de Europese Commissie, het Britse ministerie voor Internationale Ontwikkeling, Unicef en particuliere donateurs. <br /><br />In de laatste jaren zijn honderden zieke kinderen uit de wijde omtrek van Burao doorverwezen naar het Stabilisatiecentrum. Ons programma breidt zich momenteel uit naar nieuwe regio's van Somaliland, daarom komen er van steeds verder weg kinderen naar het centrum. <br /><br />“Door de droogte van het afgelopen jaar hebben we hier zeer veel zieke kinderen binnengekregen,” vertelt Sayneb Husein, de hoofdverpleegkundige van het centrum. &quot;Ze hebben altijd ernstige ondervoeding en extra complicaties, zoals luchtwegproblemen of maag-darmontsteking, wat zorgt voor diarree en overgeven.”<br /><br /><b>Toen Kaltuun met haar zieke kind aankwam, stelden de medewerkers daar de diagnose ernstige ondervoeding en diarree.</b> Hibo kreeg de standaardbehandeling in het centrum: een antibioticakuur, vitamine A, antiworm-medicatie, een mazelenvaccinatie en therapeutische milk om haar te laten aankomen. <br /><br /><b>In 2011 herstelde meer dan 80 procent van de kinderen die opgenomen werden in het centrum.</b> “Het is prachtig om het leven te zien terugkomen in een kind,” vertelt Sayneb. “Als ze hier binnenkomen zijn ze zwak, maar tegen de tijd dat ze vertrekken lopen ze rond en kun je ze goed horen.” <br /><br />Nadat de kinderen ontslagen zijn, komen ze in een voedselprogramma om ervoor te zorgen dat de gezinnen goed ondersteund worden en de kinderen blijven aankomen.<br /><br />“Het kleinste kind dat ik hier gezien heb, was een week oud en woog minder dan 1,8 kilo,” zegt Sayneb. “Ik schrok enorm toen ik hem zag. Hij was zo klein en zag er zo fragiel uit. Maar hij werd weer beter. Het was zo bemoedigend om hem langzaam te zien aankomen en hem groter en sterker te zien worden.”<br /><br />Medewerkers van het centrum leren moeders hoe ze gezond kunnen voeden. “Veel vrouwen komen hier met babyflessen,” zegt Sayneb. “Maar we vertellen hen dat borstvoeding het gezondst is.” <br /><br /><b>Na vijf dagen behandeling begint Hibo aan te komen en vertoonde ze hoopvolle tekenen van herstel.</b> “De verpleegsters hier zijn heel goed en ze helpen mijn dochter echt,” vertelt Kaltuun.<br /><br />Aan het begin van Hibo’s behandeling kon ze zelfs geen geluid uitbrengen als ze een prik kreeg. “Als ze nu een prik krijgt, begint ze hard te huilen,” zegt Kaltuun. “En ze loopt veel meer rond en speelt veel meer. Ik ben verbaasd dat ze zo snel beter is geworden. Ik hoop dat ik haar snel mee naar huis mag nemen.” <br /><br />Nog maar een paar dagen eerder was Kaltuun bang dat Hibo dood zou gaan. Vandaag praat ze enthousiast over hoe ze haar dochter zal zien opgroeien. “Ik wil haar dingen leren en naar school laten gaan, misschien wel in het buitenland, om haar een goede opleiding te geven. Mijn droom is dat ze lerares wordt.”<br /><br /><b>“Het Stabilisatiecentrum is een prachtige plek: je ziet er elke week wonderen,”</b> zegt verpleegkundige Sayneb. “Het is momenteel heel moeilijk in Somaliland, maar ik weet zeker dat de situatie in Burao verbetert door de hulp die we van Medair krijgen. De medewerkers krijgen hier goede training en ik ben er trots op dat ik mee kan helpen aan het redden van kinderlevens.”<br />________________________________________________________________________________________<br /><br />Het werk van Medair in Somaliland wordt ondersteund door <link 844>Swiss Solidarity</link>, het <link 839>E.C. Directoraat-Generaal Humanitaire hulp en Burgerbescherming</link>,&nbsp; Woord en Daad, Help a Child, EO-Metterdaad, het Britse ministerie voor Internationale Ontwikkeling, Unicef, het Wereldvoedselprogramma en giften van Medair-donateurs.<br /><br /><i>Na jaren van droogte hebben miljoenen mensen in de Hoorn van Afrika nu te kampen met ernstige voedseltekorten. Medair komt in actie vanwege de noodsituatie in Somaliland. Naast de programma's die we sinds 2008 hebben, bieden we levensreddende, aanvullende hulp op het gebied van gezondheidszorg, voeding en WASH (water, sanitatie en hygiëne). In september 2011 zijn we begonnen met noodhulp in de oostelijke regio's Sool en Sanaag. Lees meer over het werk van Medair in Somalië/Somaliland.<br /><br />Somaliland heeft zichzelf in 1991 onafhankelijk verklaard van Somalië. Deze onafhankelijkheid is niet erkend door de internationale gemeenschap.<br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige an</i>dere organisatie.]]></content:encoded>
			<category>Somalia</category>
			<category>Short News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Mon, 12 Mar 2012 14:45:00 +0100</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Hulp aan vrouwen en gezinnen na sexueel geweld </title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/helping_women_and_families_heal_from_sexual_violence-1/</link>
			<description>Lees op deze Internationale Vrouwendag over de inspanningen van Medair om getraumatiseerde vrouwen in D.R. Congo te ondersteunen en te helpen herstellen. </description>
			<content:encoded><![CDATA[“Het gebeurde op een woensdagmorgen. Ik was onderweg naar de boerderij,” vertelt de 23-jarige Marie, met trillende stem. “Ik had een vreemd voorgevoel, alsof ik gevolgd werd. Ineens stond er een man voor me met een mes zo groot als mijn arm.” <br /><br />Sexueel geweld maakt dagelijks de levens van onschuldige vrouwen kapot in het oosten van <br />D.R. Congo. Nergens ter wereld zijn verkrachting en sexueel geweld zo frequent en intens als in dit gebied.<br /><br />In de districten Haut en Bas Uélé gebruiken milities grof sexueel geweld regelmatig als oorlogswapen om vrouwen en meisjes te intimideren, te vernederen en te martelen. Maar vrouwen lopen ook het risico om door mannen uit hun omgeving - zelfs bekenden - verkracht te worden tijdens hun dagelijkse bezigheden: hout sprokkelen, water halen of op het veld werken. <br />&nbsp;<br />“Het sexueel geweld gaat alle beschrijving te boven,” zegt Mbizole Anita Thaddee, verpleegkundig begeleider in de door Medair ondersteunde kliniek in Ndedu, op 45 kilometer van de plaats Dungu. “Het is nooit zo erg geweest. Het komt steeds vaker voor, zelfs bij kinderen.”<br /><br />De slachtoffers van sexueel geweld houden er niet alleen een verwoestend psychologisch trauma aan over. Vaak lopen ze bovendien sexueel overdraagbare aandoeningen op, hiv, ongewenste zwangerschappen en fistels, die wanneer ze niet behandeld worden de reproductieve gezondheid schaden.<br /><br /><b>Wonden aan lichaam en geest behandelen</b><br />Medair stelt vast dat het hard nodig is om mensen en gemeenschappen te ondersteunen die moeten omgaan met de fysieke en psychologische gevolgen van sexueel geweld. We zijn in mei 2011 begonnen met een project waarbinnen de slachtoffers van sexueel geweld gratis medische behandeling krijgen. Daarnaast geven we in de gemeenschappen voorlichting over het belang van snelle behandeling na een aanval. Dit project wordt ondersteund door het E.C. Directoraat-Generaal Humanitaire hulp en Burgerbescherming en particuliere donateurs.<br /><br />Binnen dit project heeft Medair meegewerkt aan het ontwikkelen en opleiden van een netwerk van 387 plaatselijke vrijwilligers - waaronder 40 gezondheidszorgmedewerkers - om de slachtoffers van sexueel geweld bij te staan. “Deze mensen staan goed bekend in de gemeenschap en we kunnen ervan op aan dat ze de waardigheid van de slachtoffers respecteren,” vertelt dr. Olivier Ng’adjole, projectmanager van Medair.<br /><br />We hebben het netwerk getraind in praten met de slachtoffers, begeleiding door de moeite heen en hulp bij de reïntegratie in de samenleving. “Ik heb meegedaan aan de psychosociale training van Medair omdat het een mogelijkheid bood om deze overlevenden te helpen,” zegt verpleegkundig begeleider Mbizole. “Ik kwam vrouwen uit mijn gemeenschap tegen die na een verkrachting behandeld waren in de kliniek. Niemand begeleidde hen en ze werden nooit meer de oude. Ze zagen er treurig, gesloten en afwezig uit. Ik wist dat we iets moesten doen. Ik ben blij dat Medair klaarstaat om te helpen.”<br /><br /><b>Stigma's overwinnen</b><br />Nadat Marie onder bedreiging van een mes sexueel was mishandeld, werd ze bont en blauw, bloedend en getraumatiseerd achtergelaten. “Ik was radeloos. Ik durfde niet naar huis te gaan omdat ik niet wist wat mijn man zou denken,” vertelt ze.<br /><br />Ze kwam een vrouw tegen die haar naar de kliniek in Ndedu droeg. Daar werden haar wonden behandeld en kreeg ze de noodzakelijke medische behandeling. Mbizole was ook in de kliniek en stond haar bij en begeleidde haar naar huis om haar man tekst en uitleg te geven. <br /><br />“Marie was compleet getraumatiseerd en wanhopig toen ze hier werd gebracht,” vertelt Mbizole. “Maar ik zie dat ze weer de oude aan het worden is. Ik begeleid haar en haar man. Hij is er ook door geraakt. Hij is verdrietig en ongewoon stil.” <br /><br />Ondanks het feit dat sexueel geweld vaak voorkomt in D.R. Congo, worden de overlevenden vaak buiten hun familie en gemeenschap gesloten. In extreme gevallen worden ze totale paria's. <br /><br />“Het probleem is het gebrek aan kennis,” aldus Mbizole. “Mensen weten niet dat ze hulp kunnen krijgen. Sommigen wel, maar dan zijn ze bang voor wat de anderen ervan zullen denken als hun verhaal bekend wordt. Dan gaan ze op zichzelf leven, getraumatiseerd door wat hen is overkomen.”<br /><br /><b>Meewerken aan verandering</b><br />Het sexueel geweld blijft D.R. Congo teisteren. Tegelijkertijd blijven we samen met de getroffen gemeenschappen werken aan verlichting en herstel van het fysieke en psycologische leed van de overlevenden.<br /><br />“Voordat Medair begon, kregen we hier wel slachtoffers van sexueel geweld, maar praatten we niet over wat er gebeurd was,” zegt Mbizole. “Daardoor kwamen de meeste vrouwen net zo getraumatiseerd thuis als toen ze naar de kliniek kwamen.<br /><br />“Dat gaat veranderen,” besluit hij. “We zijn getraind om overlevenden te begeleiden en door hun trauma heen te helpen. Dat is een grote steun in de rug voor de mensen.”<br />______________________________________________________________________________<br /><br /><i>Van juni 2011 tot en met januari 2012 heeft Medair 248 overlevenden van sexueel geweld behandeld. Meer dan de helft van hen bereikte binnen de geadviseerde 72 uur na de aanval de door Medair ondersteunde kliniek.</i><br />______________________________________________________________________________<br /><br /><i><br />De steun aan overlevenden van sexueel geweld in D.R. Congo wordt gefinancierd door het E.C. Directoraat-Generaal Humanitaire hulp en Burgerbescherming en particuliere donateurs.<br /><br />Lees meer over het werk van Medair in D.R. Congo.<br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor.De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.</i><br /><br />]]></content:encoded>
			<category>Congo (DRC)</category>
			<category>Short News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Thu, 08 Mar 2012 09:20:00 +0100</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Hulp na verwoesting door cycloon Giovanna </title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/hulp_na_verwoesting_door_cycloon_giovanna/</link>
			<description>Medair's snelle onderzoek en noodhulp heeft de toegang tot veilig drinkwater voor 5.000 gezinnen in de zwaarst getroffen gebieden langs de oostkust verbeterd. 
</description>
			<content:encoded><![CDATA[Op 14 februari 2012 raasde cycloon Giovanna over de oostkust van Madagascar, precies één jaar nadat het kwetsbare eiland getroffen werd door cycloon Bingiza. De cycloon met windsnelheden tot 194 kilometer per uur rukte daken weg en verwoestte huizen. De kustplaats Vatomandry werd als eerste getroffen. <br /><br />“We hadden alleen tijd om wat spullen mee te nemen en een veilige schuilplek op te zoeken,” vertelt de 28-jarige Irene. “Toen de cycloon voorbij was, waren al onze huizen vernield.”<br /><br />“De situatie is rampzalig,” zegt Medair-medewerker Claudel Mbotivelo. “We kwamen twee dagen later ter plaatse aan. Veel huizen waren ingestort en door de omgewaaide bomen waren telefoonlijnen en elektriciteitskabels kapot getrokken.” <br /><br /><b>Waterproblemen</b><br />Al vóór de ramp leidden de mensen aan de oostkust een eenvoudig leven en waren ze kwetsbaar. Voor Giovanna hen trof, hadden de mensen in het district Brickaville ten zuiden van Toamasina te lijden onder de gevolgen van droogte. Enkele bronnen en rivieren stonden al droog. De inwoners van&nbsp; Ambohimiarina bijvoorbeeld moesten al meer dan een uur lopen om water te halen voor koken, drinken en schoonmaken.<br /><br />Met de omgewaaide bomen op de weg, de gaten erin en de omwegen die na de cycloon nodig zijn geworden, kunnen de mensen nog moeilijker in hun basisbehoeften voorzien. “Door deze situatie zijn de mensen verzwakt en zijn ze nog kwetsbaarder geworden voor ziektes,” vertelt Aurélie Grisel, Field Communications Officer van Medair. “De rivieren zijn geïnfecteerd met schistosomiase, wat ernstige ziektes veroorzaakt die in sommige gevallen dodelijk zijn, met name voor kinderen.”<br /><br />Hoewel de meeste inwoners dankzij goede regionale communicatie gewaarschuwd waren voor de naderende ramp, heeft de cycloon veel dorpen totaal verwoest, waterpunten besmet en drinkwater onveilig gemaakt.<br /><br />“Vóór de cycloon hadden we al te maken met de droogte, maar nu is het nog erger. We hebben niet genoeg drinkwater meer,” vertelt Maka Valérien, leider van het dorp Ambodivoananto. “We hebben hulp nodig, maar dan wel op een duurzame manier, want het leven hier is zwaar.”<br /><b><br />Voorzien in de nood van de meest kwetsbaren</b><br />Na een snel onderzoek - uitgevoerd in nauwe samenwerking met de plaatselijke autoriteiten en andere hulporganisaties - stuurde Medair een hulpteam naar de regio Vatomandry. <br /><br />Ons team werkt aan de verbetering van de toegang tot veilig drinkwater voor de mensen in Vatomandry. Ons werk bestaat uit:<br /><br />
<ul><li>Distributie van 5.000 WASH-sets (water, sanitatie en hygiëne) aan getroffen gezinnen. WASH-sets bestaan uit emmers, een chlooroplossing om water te zuiveren, bekers en zeep.</li></ul>
<ul><li>Desinfectie van bronnen</li></ul>
<ul><li>Hygiënevoorlichting aan groepen </li></ul>
<ul><li>Reparatie van een zwaartekracht-watersysteem inclusief verhoogde waterpunten</li></ul>
<ul><li>Reparatie van regenwateropvang- en waterdistributiesystemen in drie scholen </li></ul>
<ul><li>Verder onderzoek in dorpen en gehuchten in het binnenland en zonodig organisatie van noodhulp.</li></ul>
<br />Bovendien overwegen we momenteel de start van een project waarmee de getroffen mensen zelf in hun belangrijkste behoeften kunnen voorzien, waaronder de herbouw van hun huizen. <br /><br />“De uitdaging in deze noodsituatie is dat de toegang tot schoon water en sanitatie vóór de cycloon zeer slecht was,” aldus Yves-Pascal Suter, Country Director van Medair. “We stoppen nu veel energie in het herstellen van wat kapot is en het geven van directe hulp met een duurzaam effect, zodat deze gemeenschappen minder kwetsbaar worden voor nieuwe cyclonen en overstromingen.”<br /><br /><b>Medair werkt nu aan de financiering van een volledige voorraad WASH-sets zodat deze klaarstaan voor distributie wanneer een nieuwe cycloon het eiland treft. Geeft u vandaag alstublieft een gift aan Medair.</b><i><br />_________________________________________________________________________<br /><br />Medair is in staat om in actie te komen na een cycloon zoals Giovanna, maar noodhulp is slechts een deel van ons werk in Madagascar. Gedurende het grootste deel van het jaar werkt Medair samen met de gemeenschappen aan betere voorbereiding op cyclonen. <br /><br />Het werk van Medair in Madagascar wordt ondersteund door het <link 839>DG Humanitaire hulp en civiele bescherming van de Europese Commissie</link> en particuliere donateurs.<br /><br /><link 347>Lees meer over het werk van Medair in Madagascar</link>.<br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.</i>]]></content:encoded>
			<category>Madagascar</category>
			<category>Short News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Fri, 02 Mar 2012 15:12:00 +0100</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Het lied van Saiid</title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/the_song_of_saiid-2/</link>
			<description>Maak kennis met een kamelenhoeder in het droge Somaliland die een geheel eigen manier heeft om zijn dieren water te laten drinken.</description>
			<content:encoded><![CDATA[Saiid Jibril is een vastberaden man en loopt heel ver om water te vinden voor zijn dieren in het door droogte getroffen Somaliland. Vandaag heeft hij zijn kamelen meegevoerd naar het dorp Wadamago, een oase in de woestijn waar het waterpeil hoog genoeg is voor ondiepe bronnen, een zeldzaamheid in Somaliland. <br /><br />Als je aankomt in Wadamago vallen de groepjes grote bomen rondom het dorp direct op, een teken dat er water voorhanden is. Veel van deze bomen hebben omvangrijke luchtwortels.<br /><br />“Ik ben lang onderweg geweest hier naartoe,” vertelt de 40-jarige Saiid. “Ik heb mijn kamelen meegenomen uit Kalacheex. We hebben drie uur gelopen om hier te kunnen drinken.”<br />Saiid is met zijn grote gezin en een aanzienlijke kudde kamelen, schapen en geiten een welvarende veehouder. Maar hij vertelt dat de droogte een zware tol heeft geëist van zijn kudde. <br /><br />“Eerst had ik 260 geiten en schapen, maar er zijn inmiddels veel dieren gestorven,” zegt hij. “Ik heb nog 80 kamelen en ongeveer 60 geiten en schapen over.”<br /><br />Toch kan Saiid van geluk spreken dat hij überhaupt nog dieren over heeft. Veel gezinnen zijn door de droogte alles kwijtgeraakt. Om zijn dieren in leven te houden, neemt Saiid ze mee op verre tochten op zoek naar water, zoals vandaag naar Wadamago.<br /><br /><b>Het lied van Saiid</b><br />Terwijl Saiid zijn stoet kamelen naar de bron brengt, voert hij een uniek ritueel uit. Hij zingt voor zijn dieren. Hij zingt hardop en bezingt hun vele kwaliteiten. En terwijl hij zingt, gaan de koppen van zijn kamelen omlaag om te drinken. <br /><br />En zodra hij ophoudt met zingen stoppen de kamelen met drinken. En als hij weer verder zingt, gaan ze onmiddellijk door met drinken, als op commando. Het is een fantastisch gezicht.<br />&nbsp;<br />Nog niet zo lang geleden waren deze bronnen volledig vervallen. In Wadamago leven 500 gezinnen plus een groeiend aantal ontheemden. Allemaal gebruiken ze de bronnen, net als herders zoals Saiid die hier komen om hun dieren te laten drinken. <br /><br />Duizenden mensen hebben deze bronnen nodig om te overleven. Toen Medair in Wadamago aankwam, stelden we echter vast dat de bronnen niet afgedekt waren, de randen ingezakt en dat ze vervuild waren met afval. <br /><br />We hebben toen vijf ondiepe bronnen hersteld. We hebben de randen gerepareerd en ze voorzien van betonnen koepels en metalen afdekplaten om verontreinigingen buiten te houden. Ook hebben we erboven betonnen balken gemaakt, waardoor het gemakkelijker is om emmers omhoog te halen. <br /><br />De mensen hier zijn onder de indruk van de resultaten en zeggen dat de herstelde bronnen nu de beste van het dorp zijn. “Deze nieuwe bronnen zijn beter voor de veiligheid en voor de waterkwaliteit,” zegt Ahmed Ibrahim Aboken (55), zoon van de dorpsoudste.<br /><b><br />Volhouders</b><br />Saiid is klaar met zingen en bereidt zijn dieren voor op de lange tocht naar huis. <br />“Alleen Allah weet wanneer onze kuddes weer op hun oude grootte zijn,” zegt hij. “Met mijn ervaring denk ik dat het minstens vijf jaar gaat duren voordat de schapen en geiten weer op peil zijn, zelfs wanneer we goede regen hebben en veel gras.” <br /><br />Een Somalisch spreekwoord zegt: “Hij die geen kameel bezit, leeft onder de bescherming van anderen.” Voor gezinnen die al hun dieren zijn kwijtgeraakt, betekent het dat ze geen inkomen en belangrijke bron van voedsel meer hebben. Die gezinnen zullen het de komende jaren zwaar hebben. Ze hebben onze steun nodig. Watervoorzieningen om vee in leven te houden tijdens droogte zijn van cruciaal belang om nieuwe voedselcrises in de regio te voorkomen.<br /><br />Zijn vooruitziende blik helpt Saiid om het zware leven hier het hoofd te bieden. Hij is een levend voorbeeld van de mentaliteit van niet opgeven die deze afgelegen gemeenschappen kenmerkt. We worden er weer aan herinnerd hoe belangrijk ons werk is en waarom we hulp moeten blijven bieden waar dat kan.<br /><br /><link 5>Met uw gift</link> kan Medair veel doen. <br />_________________________________________________________________________________<br /><br /><i>In centraal Somaliland blijft het moeilijk om goede bronnen van schoon drinkwater te vinden. En de droogte die dit land getroffen heeft, maakt dat alleen maar moeilijker. <br /><br />Op plekken waar het waterpeil hoog genoeg is, herstelt Medair ondiepe bronnen. Het is een goedkope en effectieve manier om de toegang tot water te verbeteren. Daarnaast herstelt Medair berkads, reservoirs waarin regenwater opgevangen wordt. Het herstellen van een berkad is een goedkope ingreep met veel resultaat: het geeft ongeveer 300 mensen en hun vee voor de komende 20 jaar een duurzame bron van water. <br /><br /><link nc/nl/infochanel/news/detail/article/elke_druppel_telt/>Ontdek hoe een goed werkende berkad een dorp kan veranderen</link>.<br /><br /><link 344>Lees meer over het werk van Medair in Somalië/Somaliland</link>.<br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.<br /></i>]]></content:encoded>
			<category>Somalia</category>
			<category>Feature News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Wed, 07 Mar 2012 10:14:00 +0100</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>De strijd tegen moedersterfte in de afgelegen regio Ango in D.R. Congo </title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/de_strijd_tegen_moedersterfte_in_de_afgelegen_regio_ango_in_dr_congo/</link>
			<description>Medair traint plaatselijke gezondheidswerkers in verloskunde en moederzorg om het risico op complicaties tijdens de bevalling te verkleinen.</description>
			<content:encoded><![CDATA[Marie Ndubo begeleidt al meer dan 40 jaar bevallingen. Ze is 68 jaar en weduwe. Als 20-jarige trad ze in de voetsporen van haar moeder als traditionele vroedvrouw. Inmiddels is ze assistent-verloskundige. <br /><br />Ze lacht als ze vertelt hoeveel er in de loop van de jaren veranderd is in haar werk. “We hadden vroeger natuurlijk nog geen klinieken,” zegt Marie. “Als vrouwen weeën kregen, dan lieten ze me naar hun huis komen en dan deden we daar de bevalling.”<br /><br />En er waren geen hulpmiddelen, zelfs geen scheermesjes. “Om de navelstreng door te snijden, maakten we touwtjes uit de bast van palmbomen,” vertelt Marie. “Je kunt je voorstellen dat dat een heel werk was.”<br /><br /><b>Marie werkt in het gebied Ango in het oosten van D.R. Congo. De regio is chronisch onderontwikkeld en heeft een slecht wegennet</b>. Regelmatige aanvallen door rebellen van de Lord’s Resistance Army (LRA), ‘Verzetsleger van de Heer’, hebben 300.000 mensen uit hun huizen verdreven. Daarvan leven er 28.000 in Ango. Ook de gezondheidszorg heeft hieronder te lijden. Essentiële medicijnen en materialen zijn moeilijk te krijgen en uit enkele klinieken zijn opgeleide medewerkers weggevlucht. <br /><br />Zes jaar geleden, toen de kliniek in Dafia in Ango geopend werd, werd Marie gevraagd om er als assistent-verloskundige te komen werken. Elke maand begeleidt ze 10 tot 15 bevallingen. “De mensen komen terug omdat ze vertrouwen in me hebben,” zegt Marie. “Ik zorg dat ze zich op hun gemak voelen en ze weten dat ze mij kunnen vertrouwen.”<br /><br />“We boden Marie een baan aan in de kliniek om het risico op complicaties bij thuisbevallingen te verminderen en om dodelijke infecties bij pasgeborenen te helpen voorkomen,” vertelt Christian Kilibinge, hoofdverpleegkundige in de kliniek. “We willen zo veel mogelijk vrouwen overhalen om in de kliniek te bevallen, want daar is het veilig.” <br /><br />Medair is in januari 2011 in de regio Ango gaan werken. We hebben training gegeven op het gebied van verloskunde en moederzorg aan meer dan 50 gezondheidswerkers zoals Marie, waaronder verpleegkundigen en verloskundigen. Daardoor willen we het aantal kinderen en moeders dat overlijdt tijdens de bevalling verminderen. Ook geven we training over preventie en behandeling van kinderziekten en malaria en het goed beheren van medicatie. Dit project wordt ondersteund door het Bureau voor Internationale Ontwikkeling van de Verenigde Staten (USAID). <br /><br />“Complicaties tijdens en na de bevalling zijn de grootste oorzaak van moedersterfte in ontwikkelingslanden,” zegt Ellen Stamhuis, projectmanager Gezondheidszorg van Medair in Ango. “Daarom doen we er alles aan om verloskundigen en verpleegkundigen goede training te geven waardoor ze risicofactoren op tijd kunnen herkennen. We hebben een flinke verbetering vastgesteld in de bevallingen die begeleid zijn door de deelnemers aan de training.”<br /><br /><b>Marie heeft veel aan de training gehad</b>. “Ik kan nu herkennen of een bevalling goed verloopt en signalen zien die erop wijzen dat de patiënt speciale zorg nodig heeft,” vertelt ze. Daarbij wijst ze naar een partogram, een grafiek waarmee ze geleerd heeft om de voortgang van de bevalling te bepalen en complicaties vast te stellen. <br /><br /><b>“Er moet nog veel gebeuren, maar ziekenhuisbevallingen die volgens goede normen plaatsvinden leveren een beslissende bijdrage aan het beperken van de moedersterfte,”</b> besluit Ellen. <i><br />________________________________________________________________________<br /><br />Het programma van Medair in Ango wordt ondersteund door het <link 849>Bureau voor Internationale Ontwikkeling van de Verenigde Staten</link>, het Pooled Fund en particuliere donateurs. <br /><br /><link 269>Lees meer</link> over de activiteiten van Medair in D.R. Congo.<br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.<br /></i><i><br /></i>]]></content:encoded>
			<category>Congo (DRC)</category>
			<category>Short News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Wed, 29 Feb 2012 11:40:00 +0100</pubDate>
			
		</item>
		
		<item>
			<title>Noodhulp voor duizenden door conflict ontheemde mensen in Jonglei</title>
			<link>http://www.medair.org/nc/nl/infochanel/news/detail/article/zuid_sudan_noodhulp_voor_duizenden_door_conflict_ontheemde_mensen_in_jonglei/</link>
			<description>Terwijl ontheemden blijven binnenstromen in Pibor en omgeving, zorgt Medair voor noodgezondheidszorg, voedselhulp en water, sanitatie en hygiëne (WASH). </description>
			<content:encoded><![CDATA[<b>Sinds 31 december 2011 leiden gewelddadige aanvallen ertoe dat meer dan 140.000 mensen hulp nodig hebben in de staat Jonglei</b> [1]. Meer dan 44.000 ontheemden hebben hun toevlucht gezocht in en om de plaats Pibor, waardoor de stad in omvang verdubbeld is. Gezinnen slapen onder bomen of zijn bij bekenden ingetrokken. Sommige mensen hebben openbare gebouwen opgezocht, zoals een school waar aanvankelijk meer dan 1.000 mensen leefden.<br /><br />“Pibor barst uit zijn voegen, maar er blijven nog steeds ontheemden komen,” vertelt Alex Wafula, WASH-technicus van Medair.<br /><br />Door de aanvallen is er lichte schade aangericht in Pibor. Het vlakbij gelegen Likuangole en andere dorpen zijn echter volledig afgebrand, waardoor de inwoners ook naar Pibor vluchtten. “Het is nu rustig, maar de mensen durven nog niet terug naar huis te gaan,” zegt Trina Helderman, projectmanager van het noodhulpteam gezondheidszorg van Medair.<br /><br />Het noodhulpteam van Medair stelde na aankomst op 7 januari vast dat verschillende boorgaten beschadigd waren en dringend gerepareerd moesten worden, met name die bij de school. Nu er steeds meer mensen in Pibor verblijven, zijn er ook meer latrines nodig om de verspreiding van ziekten onder de dicht opeengepakte groepen ontheemden te voorkomen.<br /><br /><b>Ons WASH-team werkt samen met de hulporganisatie Solidarités International en heeft direct 8 handpompen hersteld om de watervoorziening in Pibor te verbeteren. Ook heeft ons team elf noodlatrines gebouwd, waaronder acht bij de basisschool die door veel mensen gebruikt wordt als onderkomen.</b> Daarnaast hebben we zeven handenwasvoorzieningen geplaatst om de hygiëne en sanitatie te verbeteren. <br /><br />“Ik heb nu Gods vrede in mijn hart: er staan nu in ieder geval minder mensen in de rij voor water,” zegt Alex. <br /><br />En omdat de mensen nu de latrines gebruiken, is de vreselijke stank van de open defecatie ook sterk afgenomen.<br /><b><br /></b><b>Kort na het WASH-team kwam ook het gezondheids- en voedingsteam van Medair aan in Pibor en startte een aanvullend voedingsprogramma voor kinderen tot drie jaar. Tot nu toe hebben meer dan 1.400 jonge kinderen voedsel gekregen en helpen we op die manier ondervoeding voorkomen. </b><br /><br />Ons team heeft daarnaast meer dan 2.100 ontheemde kinderen onderzocht op ondervoeding. Daarvan hadden 406 kinderen acute matige ondervoeding en 55 acute ernstige ondervoeding. Deze kinderen worden nu behandeld in de overheidskliniek die door Medair ondersteund wordt of in de plaatselijke kliniek van Artsen zonder Grenzen. Alle onderzochte kinderen hebben van Medair ook vitamine A en medicijnen tegen wormen gekregen.<br /><br />Nu de stad steeds voller raakt, wordt uitbraak van ziekte een serieuze bedreiging. Daarom geven we opfriscursussen aan de gezondheidszorgmedewerkers in de basisgezondheidszorgpost van de overheid in Pibor. We willen daarmee bereiken dat de meest voorkomende ziekten op de juiste manier behandeld worden en dat men voorbereid is op een eventuele uitbraak van ziekte.<br /><br /><b>Onze teams hebben de hulp voornamelijk in Pibor zelf gegeven, maar zijn ook naar de ontheemden in het buitengebied toegegaan.</b> Daarnaast hebben we omvangrijke schade vastgesteld in Likuangole en daar vier boorgaten hersteld. Door de onveiligheid is het moeilijk om buiten Pibor te werken, maar we blijven zoeken naar mogelijkheden om in Likuangole en andere nabijgelegen dorpen te werken. <br /><br />Toen de burgeroorlog nog niet voorbij was, in 2003, werkte Medair in de kliniek in Likuangole, maar werden we gedwongen om onze teams daar weg te halen. “Acht jaar later herinneren de mensen zich ons nog steeds,” zegt Trina. “Wanneer we in Pibor lopen, spreken mensen ons aan en bedanken ze ons dat we teruggekomen zijn. Ze bedanken ons voor het werk dat we vroeger deden.”<br /><br />Het zijn bemoedigende woorden voor de teams van Medair, die duizenden mensen helpen om de recente aanvallen te boven te komen. Ze herinneren ons eraan dat ons werk - zelfs bij tegenslagen - een blijvend resultaat heeft voor de mensen om ons heen. <br /><br />Medair helpt ontheemden in de staat Jonglei met WASH, gezondheidszorg en voedselactiviteiten. Dankzij uw giften kunnen we deze noodhulp bieden. Danku wel.<br /><br />[1] <link http://reliefweb.int/sites/reliefweb.int/files/resources/OCHA%20South%20Sudan%20Weekly%20Humanitarian%20Bulletin%2027%20January%20-%202%20February%202012.pdf>UN-OCHA Weekly Humanitarian Bulletin – 2 februari 2012</link>.<br />_______________________________________________________________________________<br /><br /><br /><i>Onze teams worden ondersteund door het <link 839>DG Humanitaire hulp en civiele bescherming van de Europese Commissie</link>, het Common Humanitarian Fund&nbsp;voor Sudan, het <link 843>Zwitserse Bureau voor Ontwikkeling en Samenwerking</link>, &quot;The Big Give&quot; en particuliere giften. Onze noodhulpteams kunnen in actie komen in alle 10 staten van Zuid-Sudan. <br /><br /><link 338>Lees meer over het werk van Medair in Zuid-Sudan</link>.<br /><br />Voor dit artikel is gebruik gemaakt van informatie van Medair-medewerkers in het veld en op het hoofdkantoor. De zienswijzen in dit bericht vallen onder de verantwoordelijkheid van Medair en dienen op geen enkele wijze beschouwd te worden als de officiële opvatting van enige andere organisatie.</i><br /><br />]]></content:encoded>
			<category>Zuid-Sudan</category>
			<category>Short News</category>
			<category>RSSFeed</category>
			
			
			<pubDate>Mon, 20 Feb 2012 14:29:00 +0100</pubDate>
			
		</item>
		
	</channel>
</rss>
